Voor het zwaard

Afgelopen zaterdag hebben we veel geoefend met ademhalen. Conclusie : dat gaat vanzelf, maar is soms best wel raar.

Bijvoorbeeld tijdens de warming-up. We gingen korte sprintjes trekken, dwars door de zaal. Elk sprintje van de ene naar de andere kant was een meter of 10-12 en daarbij hebben we verschillende kleine oefeningen gedaan met de ademhaling. Bij de eerste set van 6 sprintjes hebben we bij elke hele stap ingeademend en uitgeademend. Goede oefening voor mij want ik moet straks waarschijnlijk ook meepuffen tijdens de bevalling…..

Daarna was het de bedoeling om in te ademen. Een paar seconden te wachten. En dan 6 sprintjes. Zonder te ademen. Best wel raar, en ik heb het ook niet gehaald om 6 keer te sprinten. Mijn lichaam wilde namelijk perse ademhalen en dat kon ik niet stoppen.
Als laatste test moesten we inademen, volledig uitademen, 5 seconden wachten en DAARNA sprintjes doen.
Dat was voor mij na 10 meter al op. Hoe kun je nu sprinten zonder te ademen. Toch waren er die het wel konden, een hele boel zelfs, en het grappige was, dat ze NA de sprintjes… eerst uitademde voordat ze een hap lucht naar binnen haalde. Erg vreemd om dat te zien en horen. Je zou toch verwachten dat je lijf gelijk wil inademen na zo’n inspanning.

Na deze opwarming, zijn we weer gelijk met de flowdrill aan de slag gegaan. Hij gaat steeeds beter, en zeker nu ik thuis ook een houten oefenzwaard heb, zou het op den duur toch goed moeten gaan. Ik kan nu thuis ook oefenen. Gelijk maar even de tuin omgebouwd, alle stoelen naar binnen, tafels aan de kant en nu heb ik plek. Binnen is namelijk niet zo’n goed idee.

Ook het hardlopen gaat nog goed. Begin inmiddels aan week 3 al weer. In de lop van de week zal ik nog wat routes posten.

This entry was posted on dinsdag, november 10th, 2009 at 14:46 and is filed under Trainingen. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.